Interactum Lectoraat: Kennisbank

2.3 Kantelen

De term kantelen verwijst naar een proces zonder dat er meteen een eindtoestand is gedefinieerd. Dat drukt goed de kern van ons lectoraat uit. Immers, het gaat ons om de dynamiek en vitaliteit, om het permanente proces van het kantelen zelf. Kantelen willen we opvatten in de specifieke betekenis van ‘het telkens op zijn kant zetten.’ (Van Dale, 1999).

Kantelende kennis is niet voor niets gekozen als titel voor dit lectoraat. Kantelen is een complexe metafoor. De titel kent twee betekenissen, kennis die kantelt en kennis die doet kantelen (kennis waardoor je verder leert). Bij de betekenis van ‘kennis die kantelt’ stellen we ons kennis voor die verder ontwikkelt, een geleidelijk en proces. Bij kennis die doet kantelen stellen we ons een meer abrupt proces voor. Het betreft kennis die het perspectief doet wisselen, bijvoorbeeld boven wordt onder en vice versa. Een object is vanuit een ander perspectief subject en vice versa. Het telkens blijven combineren van verschillende perspectieven binnen eenzelfde context is de kern van het proces van collectief kennis creëren. Een dergelijk proces kan zich geleidelijk ontwikkelen, maar kan ook voor radicale veranderingen zorgen.

 

>> 2.4 Collectief leren is organiseren is onderzoeken